coucear

coucear

(

  1. v i

    Dar couces un animal. Na tradición oral recóllense ditos como: “Faco que coucea, mérqueo quen o queira”.

    Ex: Non te poñas detrás da vaca porque ás veces coucea.

  2. v i

    Tirar do carro a xugada de animais que abordela.

Conxugar
VERBO coucear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
couceo
couceas
coucea
couceamos
couceades
coucean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
couceaba
couceabas
couceaba
couceabamos
couceabades
couceaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
couceei
couceaches
couceou
couceamos
couceastes
coucearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
couceara
coucearas
couceara
coucearamos
coucearades
coucearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coucearei
coucearás
couceará
coucearemos
coucearedes
coucearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coucearía
coucearías
coucearía
couceariamos
couceariades
coucearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coucee
coucees
coucee
couceemos
couceedes
couceen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coucease
couceases
coucease
couceasemos
couceasedes
couceasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coucear
couceares
coucear
coucearmos
couceardes
coucearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
coucea
-
-
couceade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coucear
couceares
coucear
coucearmos
couceardes
coucearen
Xerundio couceando
Participio couceado
couceada
couceados
couceadas