crocar

v t
Deformar mediante un golpe ou con golpes continuados unha superficie facéndolle bultos ou ocos.

Ex: Conduce tan mal que crocou o coche novo en tres días.
Sinónimos: abolar, cocar.
v t
Saír un bulto na cabeza como consecuencia dun golpe.

Ex: Croquei a cabeza contra o peirao cando saltei da chalana.
v t
Madurar as castañas fóra da árbore.

Ex: Xa crocaron as castañas no canizo e xa se poden asar.
v pron
Deformarse unha superficie producíndose concavidades ou ocos pola acción dun ou varios golpes.

Ex: A pota crocouse con tanto movemento na cociña.
Sinónimos: abolar, cocar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO crocar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles croco
crocas
croca
crocamos
crocades
crocan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocaba
crocabas
crocaba
crocabamos
crocabades
crocaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles croquei
crocaches
crocou
crocamos
crocastes
crocaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocara
crocaras
crocara
crocaramos
crocarades
crocaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocarei
crocarás
crocará
crocaremos
crocaredes
crocarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocaría
crocarías
crocaría
crocariamos
crocariades
crocarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles croque
croques
croque
croquemos
croquedes
croquen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocase
crocases
crocase
crocasemos
crocasedes
crocasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocar
crocares
crocar
crocarmos
crocardes
crocaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
croca
-
-
crocade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles crocar
crocares
crocar
crocarmos
crocardes
crocaren

Xerundio crocando

Participio crocado
crocada
crocados
crocadas