crónico -ca

(< lat chronĭcu < gr κρονικός ‘relativo ó tempo’)

adx
Que dura ou se prolonga moito no tempo.

Ex: Os países subdesenvolvidos sofren unha inxustiza crónica. O seu costume de fungar acotío é crónico, non che ten remedio.
adx
Que padece unha enfermidade que persiste no tempo.

Ex: Sofre dende pequeno unha bronquite crónica. Nese hospital préstaselles pouca atención ós enfermos crónicos.
adx
Que ten un vicio, defecto ou inconveniente dende hai tempo.

Ex: O número de fumadores crónicos medra diariamente.

Palabras veciñas