1 culto
(
-
s
m
[RELIX]
-
Adoración relixiosa a alguén ou a algunha cousa.
Ex: As relixións panteístas réndenlles culto ás forzas da natureza.
Sinónimos: veneración. -
Acto polo que o home se suxeita a Deus en sinal de recoñecemento da súa excelencia e superioridade. O culto revestiu a miúdo a forma de sacrificio, que mesmo chegou, nalgunhas culturas, ao sacrificio humano. Unha concienciación progresiva, xuntamente, da transcendencia de Deus e da dignidade do home, levou á substitución dos sacrificios cruentos polos incruentos. A teoloxía católica distingue o culto absoluto, referido a persoas, do culto relativo, referido a obxectos que reciben unha especial veneración xustificada pola súa relación con Deus (reliquias, imaxes e lugares); o culto propiamente dito, o culto de latría, soamente pode estar dirixido a Deus (Trindade e persoas); o culto de dulía (ou veneración) é o que se lles rende aos anxos, aos homes vivos ou mortos e, dunha maneira especial, á Virxe, chamado neste caso, culto de hiperdulía. A Igrexa tributa a Deus un culto oficial, tamén denominado litúrxico ou público, en contraposición ao culto privado.
-
Cerimonias que se realizan para render homenaxe a aquilo que se adora.
Ex: Asiste diariamente ós cultos que se celebran na igrexa.
-
-
s
m
Estima e respecto que se ten por algo material ou inmaterial.
Ex: O culto á xustiza dálle ánimos para seguir traballando. O culto á beleza estase a converter nunha obsesión.
-
culto da personalidade
[PSIC/POLÍT]
Adhesión, veneración e submisión incondicionais, xeralmente carentes de todo sentido crítico, que se tributa a algunhas persoas que as fomentan en virtude de mecanismos obsesivos.