curto -ta

1. Apelido procedente dun antigo alcume aplicado a individuos de baixa estatura. Documéntase no s XV: “Lopo Curto” (doc ano 1483 en X. Ferro Couselo, A vida e a fala dos devanceiros. Escolma de documentos en galego dos séculos XIII ao XVI, vol I, 1967, p 206).

2. adx

   1. Que ten pouca lonxitude ou medida.

      Ex: Esta liña é máis curta ca a outra. Fixeron a viaxe pola ruta máis curta.

   2. Dunha lonxitude menor ca a normal ou insuficiente.

      Ex: As sabas que comprou quedábanlle curtas na cama e tivo que cambialas. O vestido do ano pasado élle curto e xa non lle serve.

      Antónimos: grande.

   3. Que non cobre toda a parte do corpo que está destinado a tapar.

      Ex: Puxo unha camisa de manga curta e un pantalón curto.

3. adx

   De pouco alcance.

   Ex: Non lle funcionan as luces curtas do coche. As pistolas e revólveres son armas curtas.

4. adx

   Que dura menos tempo do normal ou do que se esperaba.

   Ex: No seu ingreso, pronunciou un discurso curto. A película que vimos foi moi curta.

   Sinónimos: breve.
5. adx

   Que se caracteriza por ter pouco do que se expresa.

   Ex: É un rapaz de curta intelixencia, por iso non deu aprendido o oficio. Éche curto de vista e ten que usar lentes.

6. adx

   Que é tímido e de poucas palabras.

   Ex: Non conseguiron que pronunciase unhas palabras diante dos asistentes porque é moi curto.

7. adx m [ALIM]

   Aplícase ao viño que ao ser degustado dá a sensación de incompleto.

Frases feitas

• Atar curto. Reprimir a alguén deixándolle pouca liberdade ou poucos recursos.

• Quedar curto. Resultar algo errado por defecto. Ex: Quedou curto ao medir as consecuencias que podía ter o que fixo. Agora que sei quén é, todo o que me dixeron queda curto.

• Ser curto de mans. Ser pouco áxil. Ex: Éche curto de mans e non che vale para ese traballo.