debandar

1. v t

   1. Facer un nobelo co fío dunha madeixa.

      Ex: Debandou unha madeixa de liño. Antes de facer o xersei, debandei o fío.

      Confrontacións: aspar, ensarillar.

   2. Facer un rolo pequeno con fío, cable, ou material similar que está nun rolo meirande.

      Ex: Debandou o cable que estaba tirado polo chan.

      Confrontacións: aspar, ensarillar.
2. v t

   Separar as tripas unhas das outras sacándolle o tecido graxo que as mantén unidas.

   Ex: Ó debandar as tripas do porco rompémolas todas.

   Sinónimos: debaer, desenlizar, desingrir, esgodar, estremar.
3. v i

   Andar dándolle voltas ás cousas.

   Ex: Desde que tivo o problema debanda todo o día no asunto.

   Sinónimos: matinar.

Frases feitas

• Debandar os miolos. Matinar nun asunto. Debandaba os miolos na proxecto de fin de carreira.

• Hai que debandar. Ser necesario traballar moito.