demarcar

Escoitar
demarcar

(< de- + marcar)

  1. v t

    Sinalar os límites dun territorio ou dun terreo.

    Ex: Despois de duros anos de guerra conseguiron demarcar as fronteiras do país.

     Sinónimos: delimitar, deliñar, deslindar, estremar. Confrontacións: derregar.
  2. v t

    Delimitar os dereitos, responsabilidades e atribucións de alguén.

    Ex: Os accionistas demarcaron as funcións do presidente.
  3. v t

    Fixar unha liña divisoria imaxinaria, nun texto científico, entre o discurso sancionado da ciencia e o discurso ideolóxico.

Palabras veciñas

demarcación | Demarcación Cameral | demarcador -ra | demarcar | Demarcos | demaretion | demasía
Conxugar
VERBO demarcar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarco
demarcas
demarca
demarcamos
demarcades
demarcan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcaba
demarcabas
demarcaba
demarcabamos
demarcabades
demarcaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarquei
demarcaches
demarcou
demarcamos
demarcastes
demarcaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcara
demarcaras
demarcara
demarcaramos
demarcarades
demarcaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcarei
demarcarás
demarcará
demarcaremos
demarcaredes
demarcarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcaría
demarcarías
demarcaría
demarcariamos
demarcariades
demarcarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarque
demarques
demarque
demarquemos
demarquedes
demarquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcase
demarcases
demarcase
demarcasemos
demarcasedes
demarcasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcar
demarcares
demarcar
demarcarmos
demarcardes
demarcaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
demarca
-
-
demarcade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles demarcar
demarcares
demarcar
demarcarmos
demarcardes
demarcaren
Xerundio demarcando
Participio demarcado
demarcada
demarcados
demarcadas