desamparar

(

v t
Deixar sen amparo, protección ou axuda a alguén.

Ex: Cando se viu en apuros desamparou a súa familia e marchou para o estranxeiro.
Sinónimos: abandonar, desprotexer. Antónimos: amparar. Confrontacións: descoidar.
v t [DER]
1. Deixar ou abandonar unha cousa con renuncia a todo dereito sobre ela.
2. Desistir ou apartarse dun recurso.
v t [MAR]
Abandonar o casco dun buque inservible.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desamparar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparo
desamparas
desampara
desamparamos
desamparades
desamparan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparaba
desamparabas
desamparaba
desamparabamos
desamparabades
desamparaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparei
desamparaches
desamparou
desamparamos
desamparastes
desampararon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparara
desampararas
desamparara
desampararamos
desampararades
desampararan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desampararei
desampararás
desamparará
desampararemos
desampararedes
desampararán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desampararía
desampararías
desampararía
desamparariamos
desamparariades
desampararían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desampare
desampares
desampare
desamparemos
desamparedes
desamparen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparase
desamparases
desamparase
desamparasemos
desamparasedes
desamparasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparar
desamparares
desamparar
desampararmos
desamparardes
desampararen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desampara
-
-
desamparade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desamparar
desamparares
desamparar
desampararmos
desamparardes
desampararen

Xerundio desamparando

Participio desamparado
desamparada
desamparados
desamparadas