desastre

desastre

(< occ desastre)

    1. s m

      Suceso no que se produce unha desgraza grave ou un acontecemento funesto.

      Ex: O desastre causado polo terremoto foi enorme.

      Sinónimos: calamidade, desfeita, desgracia. Confrontacións: catástrofe, hecatombe.
    2. desastre natural

      Fenómeno atmosférico ou xeolóxico -chuvias torrenciais, enchentes, secas, incendios, terremotos, erupcións volcánicas, etc- que provoca un cambio rápido e profundo na paisaxe e no medio, e que ten repercusións económicas ou sociais para o home. Moitas veces a virulencia destes acontecementos sobre a poboación vén incrementada pola inestabilidade dos solos e ribeiras degradados pola actividade humana ou pola falta de prevención na ordenación do territorio e na construción de vivendas. A Organización das Nacións Unidas ten unha Oficina para o Socorro en Casos de Desastre (ONUSCD), fundada en 1972, co fin de mobilizar axudas e fomentar o estudo e a prevención destes fenómenos.

  1. s m

    Cousa que resultou un fracaso polo seu mal funcionamento ou pola súa desorganización.

    Ex: As vacacións deste ano foron un completo desastre. A conferencia foi un desastre, non había ninguén.

    Sinónimos: desfeita.
  2. s m

    Persoa que fai mal as cousas ou cousa que está chea de imperfeccións.

    Ex: É un desastre para os estudios, pero a música dáselle moi ben.

    Sinónimos: calamidade.