descanto

Acción de descantar.

Forma polifónica medieval aparecida a finais do s XI e baseada no uso do movemento contrario das melodías. Orixinariamente era a dúas voces e, posteriormente, engadíronselle dúas ou tres melodías máis á melodía dada.

Maneira de cantar os desafíos ou regueifas.

Parte superior dunha polifonía, isto é, a voz cantada en oposición á voz principal que xeralmente cantaba o baixo.

Parte superior, vogal ou instrumental, dun conxunto musical.