descuberto -ta

1. desacubillar.

2. p irreg

   de descubrir ou descubrirse. Na tradición oral recóllense ditos como: “Non hai nada encuberto que non sexa descuberto.”

3. adx

   Que está sen cubrir.

   Ex: Ten unha casa cun patín descuberto.

4. adx

   1. Que non está debidamente arroupado.

      Ex: Gústalle durmir cos pés descubertos.

   2. Que non cobre a cabeza con chapeu ou con outra peza similar.

      Ex: Aínda que chova sempre vai coa cabeza descuberta. OBS: Cando nunha construción non se especifica a parte descuberta, xa se sobreentende que se refire á cabeza. Ex: Na igrexa tes que entrar descuberto.

5. adx

   Que non ten protección.

   Ex: Atacaron o exército polo flanco descuberto.

6. s m [ECON]

   Situación que resulta da existencia de saldos debedores na conta corrente bancaria. O sistema financeiro español non acepta o descuberto como un sistema de crédito e considérao sempre como unha situación provisional. OBS: Emprégase a expresión en decuberto para indicar que algo carece de fondos para satisfacer unha débeda ou cargo.

   Ex: Pagóuselle o cheque en decuberto.

Frases feitas

• 2 De maneira clara. Ex: Con todas as probas ao descuberto era evidente a súa culpabilidade.

• A/Ó descuberto 1 Estar á intemperie. Ex: A voda celebrouse ao descuberto.