desdeñar

(< lat dedĭgnare)

v t
Tratar ou mostrar desdén cara a alguén ou a algo. Na tradición oral recóllense ditos como: “Quen comeza a desdeñar, ese quere comprar”.

Ex: Desdeña todo o que teña que ver coa política.
Sinónimos: desprezar, menosprezar.
v t
Non ter en conta algo por consideralo de pouca importancia.

Ex: Desdeñou o problema que lle presentou o seu fillo porque tiña outras cousas máis urxentes que atender.
Confrontacións: menosprezar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desdeñar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeño
desdeñas
desdeña
desdeñamos
desdeñades
desdeñan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñaba
desdeñabas
desdeñaba
desdeñabamos
desdeñabades
desdeñaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñei
desdeñaches
desdeñou
desdeñamos
desdeñastes
desdeñaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñara
desdeñaras
desdeñara
desdeñaramos
desdeñarades
desdeñaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñarei
desdeñarás
desdeñará
desdeñaremos
desdeñaredes
desdeñarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñaría
desdeñarías
desdeñaría
desdeñariamos
desdeñariades
desdeñarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñe
desdeñes
desdeñe
desdeñemos
desdeñedes
desdeñen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñase
desdeñases
desdeñase
desdeñasemos
desdeñasedes
desdeñasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñar
desdeñares
desdeñar
desdeñarmos
desdeñardes
desdeñaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desdeña
-
-
desdeñade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desdeñar
desdeñares
desdeñar
desdeñarmos
desdeñardes
desdeñaren

Xerundio desdeñando

Participio desdeñado
desdeñada
desdeñados
desdeñadas