desembocar

(

v i
1. Ir dar unha corrente de auga a outra corrente, xeralmente maior.
  
  Ex: O Xallas desemboca nunha fervenza na ría de Ézaro.
  Sinónimos: desaugar. Confrontacións: afluír.
2. Terminar un conduto, unha rúa, un camiño ou outro tipo de vía nun lugar.
  
  Ex: A rúa do Príncipe desemboca en Urzaiz.
v i
Ter algo un determinado fin ou desenlace.

Ex: Eses incidentes desembocaron nunha guerra.
Confrontacións: culminar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desembocar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desemboco
desembocas
desemboca
desembocamos
desembocades
desembocan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocaba
desembocabas
desembocaba
desembocabamos
desembocabades
desembocaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desemboquei
desembocaches
desembocou
desembocamos
desembocastes
desembocaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocara
desembocaras
desembocara
desembocaramos
desembocarades
desembocaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocarei
desembocarás
desembocará
desembocaremos
desembocaredes
desembocarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocaría
desembocarías
desembocaría
desembocariamos
desembocariades
desembocarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desemboque
desemboques
desemboque
desemboquemos
desemboquedes
desemboquen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocase
desembocases
desembocase
desembocasemos
desembocasedes
desembocasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocar
desembocares
desembocar
desembocarmos
desembocardes
desembocaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desemboca
-
-
desembocade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembocar
desembocares
desembocar
desembocarmos
desembocardes
desembocaren

Xerundio desembocando

Participio desembocado
desembocada
desembocados
desembocadas