desenlazar

(< des- + enlazar)

v t
Soltar algo ou alguén que está enlazado.

Ex: Desenlazou a corda da caixa para poder abrila.
Antónimos: enlazar.
v t
Dar o desenlace dunha obra narrativa, teatral ou cinematográfica.
v t
Solucionar unha dificultade ou problema.

Ex: A súa intervención desenlazou o conflito.
Sinónimos: resolver.
v pron
Soltarse o que está enlazado.
v pron
Chegar ao desenlace unha obra narrativa, teatral ou cinematográfica.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desenlazar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazo
desenlazas
desenlaza
desenlazamos
desenlazades
desenlazan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazaba
desenlazabas
desenlazaba
desenlazabamos
desenlazabades
desenlazaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlacei
desenlazaches
desenlazou
desenlazamos
desenlazastes
desenlazaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazara
desenlazaras
desenlazara
desenlazaramos
desenlazarades
desenlazaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazarei
desenlazarás
desenlazará
desenlazaremos
desenlazaredes
desenlazarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazaría
desenlazarías
desenlazaría
desenlazariamos
desenlazariades
desenlazarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlace
desenlaces
desenlace
desenlacemos
desenlacedes
desenlacen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazase
desenlazases
desenlazase
desenlazasemos
desenlazasedes
desenlazasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazar
desenlazares
desenlazar
desenlazarmos
desenlazardes
desenlazaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desenlaza
-
-
desenlazade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desenlazar
desenlazares
desenlazar
desenlazarmos
desenlazardes
desenlazaren

Xerundio desenlazando

Participio desenlazado
desenlazada
desenlazados
desenlazadas