deshabitar

deshabitar

(< des- + habitar)

  1. v t

    Deixar o lugar onde se habita.

    Ex: Xa hai varios anos que deshabitaron a casa para marchar á vila.

    Sinónimos: despoboar. Antónimos: habitar.
  2. v t

    Deixar sen habitantes algún lugar.

    Sinónimos: despoboar. Antónimos: habitar.
  3. v pron

    Quedar un lugar sen habitantes.

    Ex: A zona deshabitouse hai poucos anos por mor da contaminación radioactiva.

Palabras veciñas

desgustar | desgusto | deshabitado -da | deshabitar | deshábito | deshabituar | desharmonía
Conxugar
VERBO deshabitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabito
deshabitas
deshabita
deshabitamos
deshabitades
deshabitan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitaba
deshabitabas
deshabitaba
deshabitabamos
deshabitabades
deshabitaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitei
deshabitaches
deshabitou
deshabitamos
deshabitastes
deshabitaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitara
deshabitaras
deshabitara
deshabitaramos
deshabitarades
deshabitaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitarei
deshabitarás
deshabitará
deshabitaremos
deshabitaredes
deshabitarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitaría
deshabitarías
deshabitaría
deshabitariamos
deshabitariades
deshabitarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabite
deshabites
deshabite
deshabitemos
deshabitedes
deshabiten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitase
deshabitases
deshabitase
deshabitasemos
deshabitasedes
deshabitasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitar
deshabitares
deshabitar
deshabitarmos
deshabitardes
deshabitaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
deshabita
-
-
deshabitade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deshabitar
deshabitares
deshabitar
deshabitarmos
deshabitardes
deshabitaren
Xerundio deshabitando
Participio deshabitado
deshabitada
deshabitados
deshabitadas