habitar

Escoitar
habitar

(< lat habitāre)

  1. v t

    Desenvolver a vida un ser vivo nun lugar.

    Ex: Os osos habitan as montañas. Os homes prehistóricos habitaban as covas.
  2. v t

    Residir nun determinado lugar.

    Ex: Habitan a casa dúas familias estranxeiras.
  3. v i

    Desenvolver a vida un ser vivo nun lugar. OBS: Utilízase coa preposición en.

    Ex: Os salmóns habitan nos ríos galegos.
  4. v i

    Residir nun determinado lugar. OBS: Utilízase coa preposición en.

    Ex: Habita na vila desde antes do verán.

     Sinónimos: morar.

Palabras veciñas

habitado -da | habitante | Habitantes do Lago, Os | habitar | hábitat | hábito | habituación
Conxugar
VERBO habitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habito
habitas
habita
habitamos
habitades
habitan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitaba
habitabas
habitaba
habitabamos
habitabades
habitaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitei
habitaches
habitou
habitamos
habitastes
habitaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitara
habitaras
habitara
habitaramos
habitarades
habitaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitarei
habitarás
habitará
habitaremos
habitaredes
habitarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitaría
habitarías
habitaría
habitariamos
habitariades
habitarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habite
habites
habite
habitemos
habitedes
habiten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitase
habitases
habitase
habitasemos
habitasedes
habitasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitar
habitares
habitar
habitarmos
habitardes
habitaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
habita
-
-
habitade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitar
habitares
habitar
habitarmos
habitardes
habitaren
Xerundio habitando
Participio habitado
habitada
habitados
habitadas