desviar

(< lat deviāre)

v t
Afastar algo ou a alguén do camiño que levaba ou da dirección normal ou conveniente.

Ex: Desviei a chamada telefónica a outra liña. Desviaron o tráfico por outra estrada. Aquel sinal desviounos do camiño e non localizaron a casa.
Confrontacións: apartar, separar.
v t
Afastar a alguén dunha idea ou propósito.

Ex: Aquel incidente desviouno do seu propósito de viaxar.
v t [ECON]
Facer que algo, especialmente o diñeiro, vaia destinado para un fin distinto ao previsto inicialmente.
v pron
Tomar algo ou alguén un camiño ou dirección distinta da que levaba, da normal ou da conveniente.

Ex: Desviáronse polo atallo porque había caravana na estrada.
Confrontacións: apartar, separar.
v pron
Apartarse alguén dunha idea ou propósito.

Ex: Non se desviou do tema, aínda que ninguén o escoitaba.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desviar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvío
desvías
desvía
desviamos
desviades
desvían

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviaba
desviabas
desviaba
desviabamos
desviabades
desviaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviei
desviaches
desviou
desviamos
desviastes
desviaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviara
desviaras
desviara
desviaramos
desviarades
desviaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviarei
desviarás
desviará
desviaremos
desviaredes
desviarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviaría
desviarías
desviaría
desviariamos
desviariades
desviarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desvíe
desvíes
desvíe
desviemos
desviedes
desvíen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviase
desviases
desviase
desviasemos
desviasedes
desviasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviar
desviares
desviar
desviarmos
desviardes
desviaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desvía
-
-
desviade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desviar
desviares
desviar
desviarmos
desviardes
desviaren

Xerundio desviando

Participio desviado
desviada
desviados
desviadas