deter
(
-
v t
Impedir que algo ou alguén se mova ou avance.
Ex: Detivo a rapaza antes de que chegase á casa.
-
v t
Interromper o curso ou o desenvolvemento dunha acción.
Ex: Detiveron a venda do aceite porque non pasou o control de calidade.
-
v t
Coller a policía a alguén que presuntamente cometeu un delito.
Ex: Detivéronos cando saían coas xoias do establecemento.
Sinónimos: apresar, prender. -
v t
Reter alguén unha cousa de forma ilexítima.
Ex: O ditador detivo o poder durante dúas décadas. Detivéronlle os documentos e non puido saír do país.
-
v pron
Deixar algo ou alguén de moverse ou ir cara a adiante.
Ex: O coche detívose na autoestrada e xa non acendeu. Detivémonos diante do letreiro para ler o que puña.
-
v pron
Deixar de seguir o curso ou o desenvolvemento dunha acción.
Ex: Por sorte a riada detívose antes de chegar á aldea.
-
v pron
Pasar un tempo facendo algunha cousa.
Ex: Detense moito tempo no coidado das plantas. Antes de entrar detívenme a pensar por qué o facía.
Formas incorrectas
detentarPalabras veciñas
detemento | detención | detentor -ra | deter | deteriorable | deterioración | deteriorado -daIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deteño
detés
detén
detemos
detedes/detendes
deteñen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles detiña
detiñas
detiña
detiñamos
detiñades
detiñan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles detiven
detiveches
detivo
detivemos
detivestes
detiveron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles detivera
detiveras
detivera
detiveramos
detiverades
detiveran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deterei
deterás
deterá
deteremos
deteredes
deterán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles detería
deterías
detería
deteriamos
deteriades
deterían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deteña
deteñas
deteña
deteñamos
deteñades
deteñan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles detivese
detiveses
detivese
detivesemos
detivesedes
detivesen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles detiver
detiveres
detiver
detivermos
detiverdes
detiveren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
detén
-
-
detede
ou
detende
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deter
deteres
deter
determos
deterdes
deteren
detida
detidos
detidas