dialogar

Escoitar
dialogar

(< diálogo)

  1. v i

    1. Manter un diálogo.

      Ex: Cando cheguei atopeinos dialogando na cociña.

    2. Manter un diálogo dúas ou máis persoas, grupos ou organismos co fin de chegar á solución.

      Ex: O goberno non quixo dialogar cos representantes sindicais.
  2. v t

    Dar forma de diálogo a algo.

    Ex: O primeiro exercicio teatral consistía en dialogar un poema.

Palabras veciñas

dialogador -ra | dialogal | dialogante | dialogar | diálogo | Diálogo Norte-Sur | Diálogos
Conxugar
VERBO dialogar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogo
dialogas
dialoga
dialogamos
dialogades
dialogan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogaba
dialogabas
dialogaba
dialogabamos
dialogabades
dialogaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialoguei
dialogaches
dialogou
dialogamos
dialogastes
dialogaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogara
dialogaras
dialogara
dialogaramos
dialogarades
dialogaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogarei
dialogarás
dialogará
dialogaremos
dialogaredes
dialogarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogaría
dialogarías
dialogaría
dialogariamos
dialogariades
dialogarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogue
dialogues
dialogue
dialoguemos
dialoguedes
dialoguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogase
dialogases
dialogase
dialogasemos
dialogasedes
dialogasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogar
dialogares
dialogar
dialogarmos
dialogardes
dialogaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
dialoga
-
-
dialogade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dialogar
dialogares
dialogar
dialogarmos
dialogardes
dialogaren
Xerundio dialogando
Participio dialogado
dialogada
dialogados
dialogadas