digno -na
digno -na
(< lat dignu)
-
adx
Que é merecedor daquilo que se expresa.
Ex: A súa tese sobre Álvaro Cunqueiro é digna dun premio.
-
adx
Que concorda co mérito e condición de alguén ou algo.
Ex: Os seus contos son dignos de García Marquez. Nunca pensei que farías isto, non é digno de ti.
-
adx
-
Que merece o respecto e a estimación dos demais polas súas calidades e o seu comportamento.
Ex: Aínda que vaia mal vestida, é unha persoa moi digna.
-
Que ten respecto por si mesmo e non tolera ser ofendido.
Ex: El é moi digno e non aguantou que lle falasen así.
-
Que é característico da persoa digna.
Ex: O pai explicou cun ton moi digno que quedara arruinado.
-
-
adx
Que é aceptable.
Ex: A súa principal reivindicación é recibir un soldo digno.