dionimia

dionimia

(< 2 di- + gr ὅνομα ‘nome’)

s f [LING/ONOM]

Convención de levar ou empregar dous antropónimos como constituíntes da cadea onomástica, e que adoitan ser un nome de pía e un apelido. Esta tradición foi moi frecuente na Galicia da Idade Media.

Palabras veciñas

Dionaea | Dione | Dione | dionimia | dionisíaco -ca | dionisias | Dionisio