disartria

disartria

(< 2 dis- + gr ἄρϴρον ‘articulación’)

s f [PAT]

Alteración que dificulta a articulación das palabras debido a unha enfermidade nerviosa ou lesión orgánica que lles afecta á lingua e aos músculos da fala, pero que non dificulta as funcións de comprensión e creación de ideas.

Palabras veciñas

2 dis- | disacárido | disámara | disartria | disbasia | disbulia | discal