dispersión
(< lat dispersĭōne)
-
s
f
Acción e efecto de dispersar ou dispersarse.
Ex: As autoridades ordenaron a dispersión da manifestación.
-
s
f
[BOT]
Condición de disperso.
-
s
f
[MAT]
Desviación dun conxunto de valores respecto dun valor central, xeralmente o valor medio. Mídese mediante a desviación media, a desviación típica e a variación.
-
s
f
[FÍS]
Proceso mediante o que ten lugar un cambio nas constantes físicas, ou mesmo da natureza, dunha onda ou dun feixe de partículas que atravesan un medio, a causa da interacción coas partículas deste. Denomínase tamén así a difusión á que se somete a onda ou o feixe de partículas en cuestión, como consecuencia deste proceso.
-
s
f
[FÍS]
Fenómeno consistente no feito de que unha parte do fluxo magnético dunha máquina eléctrica, como por exemplo un transformador, se desvía do circuíto magnético, xeralmente de ferro, e se pecha a través do aire, co que se reduce o fluxo útil.
-
s
f
[FÍS]
ariación do índice de refracción dunha substancia ao cambiar a frecuencia da luz incidente.
-
s
f
[QUÍM]
Sistema heteroxéneo formado por dúas ou máis fases, en que a fase dispersa está en suspensión no medio da fase dispersante, que pode ser un líquido, un sólido ou un gas.
-
dispersión de poboación
[DEMOG]
Forma de poboación que corresponde ao hábitat disperso.
-
dispersión de tiro
[BÉL]
Distribución, arredor do obxectivo de tiro, dos impactos producidos polos proxectís disparados por unha peza de artillería, sen variar os datos da puntería e coa mesma carga de proxección. Esta distribución segue a lei de Gauss ou lei normal. A dispersión de tiro prodúcese principalmente polas irregularidades na rotación do proxectil debidas a desprazamentos do centro de gravidade e polas pequenas diferencias nas cargas de proxección.