distorsión

distorsión

(< lat tardíodistorsĭōne)

  1. s f [PAT]

    Lesión que se produce nalgunha parte do corpo como resultado dunha torsión.

    Confrontacións: retorzón, torcedura.
  2. [FÍS/TECNOL]
    1. s f

      Deformación dunha imaxe (por imperfeccións do sistema óptico utilizado), do son, dunha vibración ou dun sinal eléctrico, a causa das imperfeccións do aparato reprodutor ou amplificador, ou ben nunha transmisión. Xeralmente, a distorsión modifica a forma da onda; segundo os efectos producidos recibe diversos nomes, como distorsión de amplitude, distorsión harmónica e distorsión de cruceiro. En fotografía, prodúcese mediante o emprego de certos obxectivos como o ollo-de-peixe ou pode crearse a propósito para realizar efectos especiais.

    2. distorsión de amplitude

      Distorsión producida cando os diferentes compoñentes de frecuencia do sinal son amplificados ou atenuados de forma desigual.

    3. distorsión harmónica

      Distorsión que se produce cando, ao amplificar un sinal, se lle unen harmónicos de orde superior. A calidade dun amplificador de alta fidelidade depende da distorsión harmónica total.

  3. s f

    Deformación ou alteración na reprodución ou exposición duns feitos.

    Ex: A distorsión da realidade caracteriza a súa obra.