Dragún, Osvaldo

Dramaturgo arxentino. Estivo vinculado ao teatro independente do seu país, concretamente ao grupo Fray Mocho. En galego representouse Historia do home que se volveu can (polas compañías Auriense, 1974; Alén, 1978; Declamación, 1981; Os Biosbardos, 1982; O Facho, 1984; e a Escola Dramática Galega en 1985). Esta peza breve forma parte dun espectáculo formado por varias obras que o autor considerou o centro da súa dramaturxia: as Historias para ser contadas (1957), traducidas ao galego en 1984 nos Cadernos da Escola Dramática Galega. Outras obras súas son: La peste que viene de Melos (1956), Historias para ser contadas (1957), Historia de mi esquina (1959), El jardín del infierno (1959), Milagro en el mercado viejo (1963), Heroica de Buenos Aires (1966), Un maldito domingo (1967) e Historias de la cárcel (1973). En 1981 participou na creación do Teatro Abierto de Bos Aires, co que puxo en escena Al violador (1981) e Hijos del terremoto (1986), texto que provocou o seu exilio.

Cronología