duplicación
(< duplicatĭōne)
-
s
f
Acción de duplicar ou duplicarse.
-
s
f
[XEN]
Aberración cromosómica, que consiste na repetición dun segmento cromosómico unha vez ou máis, que se produce como resultado dun entrecruzamento desigual durante a meiose. É un fenómeno corrente e ten un papel importante como mecanismo evolutivo. Nalgúns casos, os xenes duplicados codifican proteínas que conservan funcións similares, mentres que noutros evolucionan en distintas direccións funcionais.
-
s
f
[LIT]
Figura estilística que consiste na reiteración de morfemas ou frases mediante xustaposición. Por exemplo, a repetición dun imperativo reafirma a firmeza dunha decisión e a duplicación dun adxectivo implica valor de superlativo. Na narrativa, refírese á repetición de accións.
-
s
f
[COMUN]
Número total de persoas que forman parte da audiencia dos medios ou soportes de comunicación ao mesmo tempo. Avalía a porcentaxe de individuos que están expostos a varias mensaxes publicitarias.
-
duplicación do cubo
[MAT]
Problema proposto polos matemáticos gregos do s VI a C que consistía en construír, con regra e compás, o lado dun cubo C a partir do lado dun cubo dado C’, de tal xeito que o volume de C fose o dobre do de C’. En 1837 Pierre Laurent Wantzel demostrou que este problema non ten solución.