eburón

Relativo ou pertencente ao pobo eburón.

Individuo do pobo xermánico eburón.

Pobo xermánico que habitaba o N das Galias, entre os ríos Rin e o Mosa. Mantiñan unha relación de clientelismo cos treviros e, dirixidos por Ambiorix, enfrontáronse cos romanos, pero foron derrotados por Xulio César (53-51 a C). Fusionáronse cos auduacti e formaron a Civitas Tungrorum.