eivar

(< eiva)

v t
Causar a alguén un dano físico.

Ex: Eivárono das dúas pernas cando o atropelaron.
Sinónimos: baldar, danar, toller.
v t
Ser algo a causa dun defecto ou imperfección.

Ex: Unha mala educación podería eivar o seu futuro.
v pron
Sufrir unha persoa un dano.

Ex: Eivouse na guerra.
v pron
Sufrir unha planta ou froito a presenza de manchas que indican a existencia de fungos, especilmente saprófitos.

Ex: Os tomates eiváronse porque ningúen os coidou.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO eivar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivo
eivas
eiva
eivamos
eivades
eivan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivaba
eivabas
eivaba
eivabamos
eivabades
eivaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivei
eivaches
eivou
eivamos
eivastes
eivaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivara
eivaras
eivara
eivaramos
eivarades
eivaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivarei
eivarás
eivará
eivaremos
eivaredes
eivarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivaría
eivarías
eivaría
eivariamos
eivariades
eivarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eive
eives
eive
eivemos
eivedes
eiven

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivase
eivases
eivase
eivasemos
eivasedes
eivasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivar
eivares
eivar
eivarmos
eivardes
eivaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
eiva
-
-
eivade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles eivar
eivares
eivar
eivarmos
eivardes
eivaren

Xerundio eivando

Participio eivado
eivada
eivados
eivadas