enaltecer

(

v t
Elevar o mérito de algo ou de alguén, de xeito que aumente a súa honra, a súa gloria ou a súa fama.

Ex: Aquela acción enalteceuno.
Sinónimos: ennobrecer, engrandecer, honrar.
v t
Falar ben de algo ou de alguén de xeito que se realcen as súas boas calidades.

Ex: No seu discurso enalteceu os actuais gobernantes.
Sinónimos: eloxiar, encarecer, encomiar, enxalzar, exaltar, gabar, loar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO enaltecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltezo
enalteces
enaltece
enaltecemos
enaltecedes
enaltecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecía
enaltecías
enaltecía
enalteciamos
enalteciades
enaltecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecín
enalteciches
enalteceu
enaltecemos
enaltecestes
enalteceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecera
enalteceras
enaltecera
enalteceramos
enaltecerades
enalteceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecerei
enaltecerás
enaltecerá
enalteceremos
enalteceredes
enaltecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecería
enaltecerías
enaltecería
enalteceriamos
enalteceriades
enaltecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enalteza
enaltezas
enalteza
enaltezamos
enaltezades
enaltezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecese
enalteceses
enaltecese
enaltecesemos
enaltecesedes
enaltecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecer
enalteceres
enaltecer
enaltecermos
enaltecerdes
enalteceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enaltece
-
-
enaltecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enaltecer
enalteceres
enaltecer
enaltecermos
enaltecerdes
enalteceren

Xerundio enaltecendo

Participio enaltecido
enaltecida
enaltecidos
enaltecidas