encalar

(< 2 cal)

v t
Dar cal a unha superficie, particularmente ás paredes para branquealas.

Ex: Encalei a casa o ano pasado pero xa está bastante sucia.
Sinónimos: branquear.
v t
Meter en cal ou botarlle cal a algo, especialmente aos campos para paliar a excesiva aridez.

Ex: Desde que encalamos esa leira dá mellores patacas.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encalar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalo
encalas
encala
encalamos
encalades
encalan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalaba
encalabas
encalaba
encalabamos
encalabades
encalaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalei
encalaches
encalou
encalamos
encalastes
encalaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalara
encalaras
encalara
encalaramos
encalarades
encalaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalarei
encalarás
encalará
encalaremos
encalaredes
encalarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalaría
encalarías
encalaría
encalariamos
encalariades
encalarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encale
encales
encale
encalemos
encaledes
encalen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalase
encalases
encalase
encalasemos
encalasedes
encalasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalar
encalares
encalar
encalarmos
encalardes
encalaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encala
-
-
encalade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encalar
encalares
encalar
encalarmos
encalardes
encalaren

Xerundio encalando

Participio encalado
encalada
encalados
encaladas