enfundar

Escoitar
enfundar

(< funda)

v t

Meter algo dentro dunha funda.

Ex: O policía enfundou a pistola.OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: O vaqueiro enfundou e saíu do bar.

Antónimos

desenfundar

Confrontacións

envaiñar

Citas

  • O policía enfundou a pistola.OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto.
  • O vaqueiro enfundou e saíu do bar.

Palabras veciñas

enfretar | enfrontamento | enfrontar | enfundar | enfungueirar | enfurcar | enfurecemento
Conxugar
VERBO enfundar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundo
enfundas
enfunda
enfundamos
enfundades
enfundan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundaba
enfundabas
enfundaba
enfundabamos
enfundabades
enfundaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundei
enfundaches
enfundou
enfundamos
enfundastes
enfundaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundara
enfundaras
enfundara
enfundaramos
enfundarades
enfundaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundarei
enfundarás
enfundará
enfundaremos
enfundaredes
enfundarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundaría
enfundarías
enfundaría
enfundariamos
enfundariades
enfundarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfunde
enfundes
enfunde
enfundemos
enfundedes
enfunden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundase
enfundases
enfundase
enfundasemos
enfundasedes
enfundasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundar
enfundares
enfundar
enfundarmos
enfundardes
enfundaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enfunda
-
-
enfundade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enfundar
enfundares
enfundar
enfundarmos
enfundardes
enfundaren
Xerundio enfundando
Participio enfundado
enfundada
enfundados
enfundadas