enfrontar

1. v t

   Colocar dúas cousas, animais ou persoas unha fronte da outra.

   Ex: Cando enfrontou as dúas partes decatouse que unha era máis grande ca outra.

   Sinónimos: encarar.
2. v t

   Facer que unha persoa ou cousa se poña en contra doutra ou doutras.

   Ex: O xuízo enfrontou as dúas partes. A guerra enfrontou os dous países.

3. v t

   Facer fronte a algo.

   Ex: O orador enfrontou con cautela aquel tema tan delicado.

   Sinónimos: encarar. Confrontacións: afrontar.
4. v pron

   Loitar ou competir contra algo ou alguén.

   Ex: O equipo desa cidade enfrontarase co campión de Europa.

5. v pron

   1. Estar diante dun problema ou dificultade que se debe superar.

      Ex: Ó emigrar tiveron que enfrontarse a unha cultura estraña.

   2. Adoptar unha actitude de enfrontamento e rebeldía cara a unha persoa.

      Ex: Os escravos enfrontáronse co amo.

Formas incorrectas