enredar

(< rede)

v t
Coller coa rede algunha cousa.
v t e pron
enlear.
v t
Entreter a alguén e facer que perda o tempo.

Ex: Non enredes a Luís que non chega a tempo ó traballo.
v t
Meter discordia.

Ex: Sempre enreda a vida dos compañeiros ata que os pon a mal.
v i
Distraerse e perder o tempo alguén.

Ex: Non enredes ó saír da escola e vén directo para casa.
v i
Andar en algo sen saber cómo se fai e co fin de se distraer.

Ex: Non enredes na máquina que a vas estragar máis do que está.
Confrontacións: fedellar.
v i
Pasar o tempo e divertirse.

Ex: Como chovía os nenos enredaron toda a tarde no patín.
v i
Mostrarse inquieta ou facer o que non debe unha persoa, especialmente un neno.

Ex: Non enredes máis e atende, que te van botar da clase.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO enredar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredo
enredas
enreda
enredamos
enredades
enredan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredaba
enredabas
enredaba
enredabamos
enredabades
enredaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredei
enredaches
enredou
enredamos
enredastes
enredaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredara
enredaras
enredara
enredaramos
enredarades
enredaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredarei
enredarás
enredará
enredaremos
enredaredes
enredarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredaría
enredarías
enredaría
enredariamos
enredariades
enredarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enrede
enredes
enrede
enredemos
enrededes
enreden

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredase
enredases
enredase
enredasemos
enredasedes
enredasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredar
enredares
enredar
enredarmos
enredardes
enredaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enreda
-
-
enredade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enredar
enredares
enredar
enredarmos
enredardes
enredaren

Xerundio enredando

Participio enredado
enredada
enredados
enredadas