enveredar

enveredar

(< verea)

  1. v i

    Coller alguén por un camiño ou dirección.

    Ex: Enveredou pola corredoira arriba.

  2. v t

    Dirixir a alguén cara a un lugar, obxectivo ou finalidade.

    Ex: Enveredou o turista pola rúa principal. Con paciencia enveredou os fillos no bo camiño.

    Confrontacións: encamiñar, encarreirar.
  3. v t

    Convencer a alguén para que faga ou participe en algo.

    Ex: Enveredárono para que entrase naquel escuro negocio.

Palabras veciñas

Enver Paxá | enverado* | enverdecer | enveredar | envergadura | envergar | envergue
Conxugar
VERBO enveredar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredo
enveredas
envereda
enveredamos
enveredades
enveredan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredaba
enveredabas
enveredaba
enveredabamos
enveredabades
enveredaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredei
enveredaches
enveredou
enveredamos
enveredastes
enveredaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredara
enveredaras
enveredara
enveredaramos
enveredarades
enveredaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredarei
enveredarás
enveredará
enveredaremos
enveredaredes
enveredarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredaría
enveredarías
enveredaría
enveredariamos
enveredariades
enveredarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enverede
enveredes
enverede
enveredemos
enverededes
envereden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredase
enveredases
enveredase
enveredasemos
enveredasedes
enveredasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredar
enveredares
enveredar
enveredarmos
enveredardes
enveredaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
envereda
-
-
enveredade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enveredar
enveredares
enveredar
enveredarmos
enveredardes
enveredaren
Xerundio enveredando
Participio enveredado
enveredada
enveredados
enveredadas