espantar

1. v t

   Causar espanto, medo ou susto a alguén.

   Ex: Espantouno cos seus contos de medo. A masacre espantou a todo o mundo. Espántao a soidade.

   Sinónimos: horrorizar.
2. v t

   1. Facer que fuxa un animal ou unha persoa, especialmente ao asustalo ou ameazalo.

      Ex: A tormenta espantou as ovellas. Espantaron o can doente cunha estaca.

      Sinónimos: axotar, correr, correr.

   2. Facer algo para evitar un sentimento ou unha sensación. Na tradición oral recóllense ditos como: “Os seus males espanta o que canta”.

      Ex: Espantou o frío cuns grolos de viño.

3. v t

   Causar, algo que non gusta, unha sensación desagradable a alguén.

   Ex: Espantounos a voz desafinada da cantante.

   Sinónimos: horrorizar.
4. v pron

   Sentir unha forte sensación de espanto. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Espantouse a morte da aforcada cando a viu tan esguedellada. Ovella farta do seu rabo se espanta. Se é branco non me espanto e se é tinto non me arrepinto”.

   Ex: Espantouse ó ver que o perseguían. Espantábase co número de víctimas da II Guerra Mundial. O gando espantouse coa tronada.

Frases feitas

• Non matar nin espantar. Ser moi boa persoa.