estragar

Escoitar
estragar

(< lat v *stragāre‘devastar’)

  1. v t

    Facer que algo quede en mal ou en peor estado por facer mal uso del.

    Ex: Cos teus retoques estragaches aínda máis o meu debuxo. Estragou os zapatos por darlle golpes ás pedras.

     Sinónimos: escarallar.
  2. v t

    Botar algo a perder.

    Ex: A forte chuvia estragou as flores.

     Sinónimos: derramar.
  3. v t

    Facer que algo ou alguén adquira un mal aspecto ou perda as súas boas calidades.

    Ex: Eses edificios tan altos estragan a paisaxe. Os anos estragaron a súa beleza.
  4. v t

    Facer que alguén adquira malos costumes ou vicios.

    Ex: A violencia dos videoxogos estragan a mente dos rapaces.

     Sinónimos: escarallar.
  5. v t

    Causar un dano ou prexuízo a algo ou alguén.

    Ex: Carme estragou a súa vida con ese home.
  6. v t

    Facer que algo non se desenvolva segundo o previsto.

    Ex: A chuvia estragoulles o día de excursión.
  7. v t

    Sacar pouco proveito ou facer mal uso de algo.

    Ex: O neno estragou moito papel para envolver os regalos.

     Sinónimos: desaproveitar, desperdiciar.
  8. v pron

    Quedar algo en mal estado ou en peor estado por facer mal uso del.

    Ex: Estragóuselle o vídeo porque meteu a cinta ó revés.
  9. v pron

    Quedar algo inservible.

    Ex: Estrágaseche o peixe se non o metes na neveira.
  10. v pron

    Perder algo ou alguén o seu aspecto ou as súa boas calidades.

    Ex: Toda esa roupa estrágase con facilidade.
  11. v pron

    Adquirir alguén malos costumes ou vicios.

    Ex: Esa rapaza estragouse de tanto vicio que lle deron.
  12. v pron

    Sufrir algo ou alguén un dano ou prexuízo.

    Ex: Estragáronselle as costas por traballar tantos anos na descarga.
  13. v pron

    Non chegar algo ou alguén ao desenvolvemento previsto ou esperado.

    Ex: Estragóuselle a viaxe a Italia.

Palabras veciñas

estradura | estrafalario -ria | estragador -ra | estragar | estrago | estragón | estralar
Conxugar
VERBO estragar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estrago
estragas
estraga
estragamos
estragades
estragan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragaba
estragabas
estragaba
estragabamos
estragabades
estragaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estraguei
estragaches
estragou
estragamos
estragastes
estragaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragara
estragaras
estragara
estragaramos
estragarades
estragaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragarei
estragarás
estragará
estragaremos
estragaredes
estragarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragaría
estragarías
estragaría
estragariamos
estragariades
estragarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estrague
estragues
estrague
estraguemos
estraguedes
estraguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragase
estragases
estragase
estragasemos
estragasedes
estragasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragar
estragares
estragar
estragarmos
estragardes
estragaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
estraga
-
-
estragade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles estragar
estragares
estragar
estragarmos
estragardes
estragaren
Xerundio estragando
Participio estragado
estragada
estragados
estragadas