estroma

estroma

(< gr στρῶμα ‘tapiz’)

  1. s m [BOT]
    1. Masa compacta que se forma pola aglomeración de hifas, frecuente nos ascomicetos e nos basidiomicetos, sobre a que se forman esporas ou esporocarpos.

    2. Substancia que enche a cavidade interna do cloroplasto. É unha disolución de sales minerais e proteínas (sobre todo enzimas) en auga, que contén tamén grans de amidón, ribosomas, ADN, ARN ou glóbulos osmiófilos.

  2. s m [BIOL]
    1. Tecido conxuntivo que forma a substancia fundamental ou matriz dun órgano.

    2. Capa superficial, especialmente a parte externa dos ovarios, cuberta polos ovisacos.