fama
fama
(< lat fama)
-
s
f
Feito de que algo ou alguén sexa moi coñecido pola xente debido a distintas circunstancias. Na tradición oral recóllense os seguintes refráns: “A boa fama, moito mal cobre. A mala fama mata. A mala fama roda como a moeda; e a boa na casa se queda. Boa fama furto encobre. Colle boa fama e déitate a durmir. Mal vai quen mala fama cobra. Quen ten boa fama tapa as súas faltas. Se cobraches mala fama, afánate por quitala. Se queres ter boa fama, non te colla o sol na cama. Uns teñen a fama e outros o proveito”.
Ex: Tiña que preservar a súa fama de home de ben.
Sinónimos: reputación, sona. -
s
f
Opinión pública favorable ou non dunha persoa ou dun feito.
Ex: A fama dese doutor é coñecida en toda a cidade.
Sinónimos: prestixio, sona.