Faraday, lei de
Faraday, lei de
[FÍS]
Lei fundamental do electromagnetismo, descuberta en 1831 e completada en 1945 por Neumann, que establece que, nun circuíto pechado sometido á acción dun campo magnético variable, se induce unha forza electromotriz proporcional á derivada respecto ao tempo do fluxo magnético que abarca o circuíto.