Fernández, Alfredo

Poeta e dramaturgo. Coñecido como Nan de Allariz, emigrou a La Habana onde viviu moitos anos e foi articulista en Galicia, Follas Novas e Suevia, con artigos como “Arte dramático gallego” (1897), “Cartas d’a terra”(1902) ou “Fiesta simpática” (1902). Foi un dos máis notables representantes da creación dramática e teatral de corte rexionalista que triunfou nos escenarios de Galicia, Cuba e Arxentina entre finais do s XIX e o primeiro cuarto do s XX. Como narrador escribiu Del salón al sotabanco (1920) e como poeta Fume de palla (1909) e A golpes de hacha (1913). Da súa produción dramática destaca Recordos d’un vello gaiteiro. Monólogo en verso gallego (1904), O zoqueiro de Vilaboa. Boceto de zarzuela gallega n’un acto e tres cuadros (1907), Loitas da ialma. Cadro dramático, Airiños levaime á ela!, Foiche boa a festa e O vello e o sapo.

Cronología