fractura

Solución de continuidade dun óso ou máis consecutiva, xeralmente, a un traumatismo ou, ás veces, a unha contracción violenta dos músculos que se insiren. Tamén pode deberse a unha enfermidade do óso denominada osteoporose, e neste caso chámase espontánea e, a miúdo, é indolora. O tratamento comporta a redución do óso roto e o mantemento desta redución inmobilizando o membro ou a parte do corpo na que está e, ás veces, uníndoo cun cravo.

Fractura en que hai unha comunicación entre os focos da fractura e unha ferida da pel.

Fractura en que a liña de rotura chega ata o interior da articulación.

Fractura que comprende todo o groso do óso, de xeito que este queda dividido en dous ou máis fragmentos.

Fractura que produce fragmentos diversos e pequenos.

Fractura producida no sentido das fibras do órgano fracturado.

Fractura producida por un choque violento ou por unha forza vulnerante continua que actúa no mesmo lugar no que rompe o óso.

Fractura en que os dous fragmentos non se separan totalmente porque o periostio, que non está danado, lles serve de mango. Este tipo de fractura é propio dos ósos das extremidades das persoas novas.

Fractura en que se producen diversos fragmentos que se adhiren entre eles.

Fractura que se produce por flexión, por torsión ou por contragolpe arredado do lugar en que actúa a violencia.

Fractura sen ferida exterior que comunique coa lesión ósea.

Fractura en que o periostio queda indemne, o que fai que poida pasar inadvertida e que posteriormente produza unha deformidade.

Lugar por onde algo rompe.

Superficie por onde rompe un mineral.