fusión

Paso dunha substancia do estado sólido ao estado líquido. Ao aumentar a temperatura dun sólido cristalino, aumenta tamén a amplitude de vibración dos átomos da rede cristalina, ata que, ao chegar a unha certa temperatura, chamada temperatura de fusión ou punto de fusión, a orde cristalina empeza a desaparecer e iníciase a fusión do sólido, durante a que a temperatura se mantén constante. O punto de fusión é fixo e diferente para cada substancia cristalina. Chámase calor de fusión á calor necesaria para fundir un gramo ou quilogramo dunha substancia determinada.

Proceso polo que dous fonemas ou máis se converten nun só. Ás veces, pode producirse unha fonoloxización.

Alteración dos terreos municipais pola unión de dous ou máis municipios limítrofes co fin de construír un novo.

Reacción nuclear exoenerxética consistente na reunión de dous núcleos atómicos para formar outro máis pesado, con posible emisión dun neutrón ou dun protón. A produción de enerxía mediante fusión nuclear xa foi considerada en 1928, pero os primeiros experimentos serios non comezaron ata 1950. A fusión nuclear, ao contrario ca a fisión, non produce residuos radioactivos perigosos. A enerxía de enlace dos núcleos atómicos por nucleón pasa por un máximo para núcleos de número atómico A arredor de 60; é por iso que os núcleos lixeiros (A<60) liberan enerxía ao fusionarse, e os pesados (A>60) fano ao fisionarse. A necesidade de empregar temperaturas moi elevadas, arredor de centos de millóns de graos, fixo que se lle dera á enerxía de fusión o nome de enerxía termonuclear. A estas temperaturas os átomos son totalmente ionizados e o gas recibe o nome de plasma. Para controlar a fusión hai que levar o plasma a unha temperatura moi elevada; a estabilidade do plasma conséguese ao confinalo mediante potentes campos magnéticos, xerados en complexos dispositivos, como o tokamak. Cabe destacar o programa europeo do JET (Joint European Torus). En 1991 no JET de Abingdon (Gran Bretaña), conseguiuse manter a fusión nuclear controlada, con produción significativa de enerxía, durante dous segundos, a unha temperatura comprendida entre os 200 e os 300 millóns de graos. Por outra banda, en 1989 os químicos M. Fleischmann, da Universidade de Southampton, e S. Pons, da Universidade de Utah, manifestaron ter realizados o proceso de fusión nuclear de átomos de deuterio no laboratorio, a temperatura ambiente (fusión nuclear fría) grazas a un catalizador de paladio; proceso que é causa de controversia.