gasto

1. s m

   Acción e efecto de gastar. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Onde o gasto é máis que o proveito, dade o trato por desfeito”.

   Ex: Fixo un gasto importante cando montou a empresa.

2. s m

   Excrementos dalgúns animais, especialmente cans, raposos e lobos.

   Ex: Seguiron o rastro do golpe polo seu gasto máis recente.

3. s m

   Conxunto de detritos de algo.

   Ex: Despois da festa houbo que recoller todo o gasto.

Refráns

• A facenda do perdido: non ter nada e telo todo comido.
• A quen come ben o pan, é pecado o compango que lle dan.
• Casa, na que mores; pero máis non compres.
• Moitas mans nun prato logo tocan a rebato.
• Moitos son a comer e poucos a facer.
• Non extendas a chanca máis do que dá a manta.
• O moito gastar trae o moito langrear.
• Onde hai saca e non se pon, logo se acaba o bulsón/se chega ao fondón.
• Onde un quita e nunca pon, logo chegará ao fondón.
• Os bens do sancristán, por onde veñen, van.
• Os cartos do sancristán cantando se veñen e cantando se van.
• Quen come e deixa, dúas veces pon a mesa.
• ¡Malla o dente que come a semente!