glande

(< lat glande ‘landra’)

s m [ANAT]
1. Extremo do pene cuberto polo prepucio e formado pola ampliación do corpo esponxoso, no que desemboca a uretra no seu extremo anterior.
2. Porción de tecido eréctil que se localiza na punta do clítoris.
s m [BÉL]
Proxectil de pequeno tamaño, normalmente de chumbo e en forma de améndoa, que empregaban os romanos para lanzalo coa fonda, coa man ou con calquera outro instrumento. Algunhas veces levaban inscricións despectivas contra o inimigo.

Palabras veciñas