grupo

Certo número de persoas, animais ou cousas que forman un conxunto por ter semellanzas ou características en común ou por estar no mesmo lugar.

Conxunto de figuras, retratos, pinturas ou outra manifestación artística, que forman unha unidade nunha obra.

Escultura integrada por un conxunto de figuras.

Agrupación periódica de alumnos, que mesmo poden provir de aulas diferentes dunha mesma escola, que amosa un nivel, un ritmo, unha preocupación ou unhas dificultades de aprendizaxe similares. Polo xeral, os grupos flexibles responden á intención de individualizar o proceso de ensino-aprendizaxe.

Estrutura alxébrica que se constitúe por un conxunto G onde se define unha operación, que se designa por *, que para calquera elemento a, b, c de G ten as seguintes propiedades: propiedade asociativa, ou sexa (a*b) *c = a* (b*c); G contén un elemento neutro e, ou sexa a*e = a; e para calquer elemento a existe outro en G, que se representa por a’, que é o seu inverso. Se ademais se cumpre a propiedade commutativa, o grupo chámase commutativo ou abeliano. Denomínase orde dun grupo o número de elementos que contén (máis exactamente, é o cardinal do conxunto dos seus elementos). Durante moitos anos os matemáticos usaron conceptos da teoría de grupos antes de que o concepto abstracto fose publicado por A. Cayley no ano 1854, con escasa resonancia, e por C. Jordan, quen comezou a darse conta da riqueza da teoría. Como iniciadores cómpre destacar a E. Galois, M.S. Lie e Felix Klein. Ademais de constituír unha das bases da álxebra moderna (teoría de grupos), os grupos aparecen en todas as ramas da matemática (grupos de transformacións en xeometría, grupos topolóxicos dentro do campo da análise, etc), e tamén noutras ciencias, especialmente na física. Hai que destacar a influencia que o estudo da xénese do concepto de grupos, feito por J. Piaget, tivo na evolución da ensinanza.

Grupo formado por un número finito de elementos.

Grupo que ten un número finito de elementos.

Grupo que coincide co subgrupo formado por unha das súas partes.

Dado un conxunto C, grupo S(C) os elementos do que son as permutacións dos elementos de C e a operación interna do que é a composición de aplicacións. Se C= {1,...,n}, o correspondente grupo simétrico é o que se denomina grupo simétrico de n elementos, e nótase por S n .

Cada un dos grupos de operacións de simetría que resultan de combinar a operación de translación cos grupos puntuais de simetría.

Clase cristalina que forma parte dun sistema cristalino.

Reunión de dúas ou máis consoantes sucesivas con ou sen unidade silábica.

Elemento ou conxunto de elementos lingüísticos dotado de sentido e supeditado a unha sílaba tónica preponderante que regula o resto dos acentos secundarios, de acordo, ou non, coas sílabas tónicas dos outros elementos.

Elemento ou conxunto de elementos lingüísticos dotado de sentido e limitado por dúas pausas.

Conxunto de formas susceptibles de funcionar independentemente.

Reunión de dúas ou máis vocais sucesivas con ou sen unidade silábica.

Unidade táctica que na artillería se forma por diferentes baterías baixo o mando dun tenente coronel ou comandante, que equivale a un batallón de infantería.

Unidade integrada na cabalería por diversos escuadróns.

Unidade social composta por uns membros que se consideran vinculados entre eles a un esquema de conduta semellante ou pola realización dunha acción concreta. Esta unidade social ten formas establecidas de interacción psicolóxica.

Grupo de persoas con intereses afíns de tipo económico, político, ideolóxico ou relixioso, que en beneficio propio inflúen nunha organización, esfera ou actividade social.

Grupo formado polos representantes dunha mesma tendencia política e que para constituírse deben acadar un número establecido de membros.