habituar

Escoitar
habituar

(

  1. v t

    Facer que alguén adquira un hábito.

    Ex: Habituono a lavar os dentes todos os días.

     Sinónimos: acostumar, afacer, avezar.
  2. v pron

    Adquirir alguén un hábito ou costume.

    Ex: Aínda non me habituei ó novo horario.

Palabras veciñas

hábito | habituación | habitual | habituar | habitude | Habré, Issène | Habsburgo, Casa de ou Casa de Austria
Conxugar
VERBO habituar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitúo
habitúas
habitúa
habituamos
habituades
habitúan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituaba
habituabas
habituaba
habituabamos
habituabades
habituaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituei
habituaches
habituou
habituamos
habituastes
habituaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituara
habituaras
habituara
habituaramos
habituarades
habituaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituarei
habituarás
habituará
habituaremos
habituaredes
habituarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituaría
habituarías
habituaría
habituariamos
habituariades
habituarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habitúe
habitúes
habitúe
habituemos
habituedes
habitúen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituase
habituases
habituase
habituasemos
habituasedes
habituasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituar
habituares
habituar
habituarmos
habituardes
habituaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
habitúa
-
-
habituade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles habituar
habituares
habituar
habituarmos
habituardes
habituaren
Xerundio habituando
Participio habituado
habituada
habituados
habituadas