ilercavón -na

Relativo ou pertencente aos ilercavóns.

Individuo do pobo ilercavón.

Pobo ibero tarraconense que controlaba un territorio pouco definido e que limitaba ao N cos cosetanos, ao S cos edetanos, ao NL cos ilerxetes e ao SO cos suesetanos. O territorio presentaba unha gran densidade de poboación de primeiro rango, consideradas centros políticos ou de control dun territorio, como Puig de la Nao (Benicarló), Puig de la Misericòrdia (Vinaròs) e Castellot de la Roca Roja (Benifallet). A escavación dos distintos xacementos permitiu constatar a súa ampla cronoloxía, que se estendeu entre o s VI a C e finais do s I a C.