1 illar

(

v t
Separar unha persoa ou unha cousa de todas as demais.

Ex: Illaron o recluso nunha cela. Illaron os machos das femias.
v t [MAT]
Separar unha incógnita dunha ecuación.
v t [FÍS]
Impedir ou atenuar a propagación dun fenómeno físico (calor, son) ao exterior do lugar onde se produce ou ao interior dun determinado recinto, absorbendo a enerxía de propagación por medio de materiais illantes.
v t [QUÍM]
Separar un elemento daqueles cos que estaba combinado, ou separar unha especie química dunha mestura (análise inmediata).
v pron
Afastarse ou retraerse da compañía e do trato da xente.

Ex: Illouse para preparar o exame.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ¹ illar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illo
illas
illa
illamos
illades
illan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illaba
illabas
illaba
illabamos
illabades
illaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illei
illaches
illou
illamos
illastes
illaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illara
illaras
illara
illaramos
illarades
illaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illarei
illarás
illará
illaremos
illaredes
illarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illaría
illarías
illaría
illariamos
illariades
illarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ille
illes
ille
illemos
illedes
illen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illase
illases
illase
illasemos
illasedes
illasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illar
illares
illar
illarmos
illardes
illaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
illa
-
-
illade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles illar
illares
illar
illarmos
illardes
illaren

Xerundio illando

Participio illado
illada
illados
illadas