inconsciente
.jpg)
(< inconsciencia)
-
adx
Que se fai ou di sen conciencia nin vontade.
Ex: Fixo un xesto inconsciente para protexer a cara.
Antónimos: consciente. -
adx
Que perdeu o coñecemento.
Ex: Quedou inconsciente e levárono ó hospital.
Antónimos: consciente. -
adx e s
Antónimos:
consciente.
-
Aplícase a quen actúa sen pensar e sen prudencia.
Ex: Lembra o ben que o pasaban naqueles inconscientes anos da mocidade. Es un inconsciente ó ir en moto sen casco.
Antónimos: consciente. Confrontacións: imprudente. -
Que ou quen non é consciente de algo.
Ex: Os nenos eran inconscientes do que facían.
Antónimos: consciente.
-
-
s
m
[FILOS]
Ámbito epistemolóxico ou metafísico non afectado de consciencia. G. W. Leibniz clasificou as mónadas nunha gradación que ía da inconsciencia á máxima consciencia, mentres que E. von Hartmann fixo do inconsciente un ente absoluto cunha finalidade cega que se desenvolvía ata a fin da consciencia.
-
[PSIC]
-
s
m
Conxunto de procesos que condicionan a conduta e que non afloran ao umbral da consciencia. Foi S. Freud quen puxo de relevo a súa importancia no comportamento humano. Constituído por desexos e por procesos psicolóxicos reprimidos pola censura, as forzas inconscientes poden influír na vida consciente do individuo e son sublimadas, ás veces, en certos valores superiores, como os artísticos ou relixiosos; os procesos inconscientes vólvense conscientes ao eliminar as represións, sexa a través do sono ou da psicoanálise.
-
inconsciente colectivo
Inconsciente común a todos os individuos -segundo C. G. Jung-, composto por arquetipos ou modelos de conduta que pertencen ao dominio do instinto, creado a través de experiencias milenarias da humanidade.
-
s
m