inflexión

Fenómeno de asimilación que afecta á abertura vocálica pola influencia dunha articulación veciña extremadamente pechada, palatal ou velar. Por exemplo, a evolución etimolóxica do latín SĔDĔAM é sexa con e tónico aberto [ε], pero a presenza dunha consoante palatal produciu a inflexión desa vogal pechándoa [e]; tamén a presenza dun iode produciu a inflexión da vocal tónica [ɔ] que se converteu en pechada [o] (FŎLĬA > f[ɔ]lla > f[o]lla).

Modificación significativa na curva melódica dunha emisión fónica.

Cambio no sentido da concavidade dunha curva.

Punto dunha curva en que cambia o sentido da concavidade e a tanxente corta a curva. Neste punto é nula a segunda derivada da función correspondente á curva e non nula a terceira derivada.

ariación na entoación da voz de quen fala ou canta.

Descenso da liña melódica. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].